Mons Olsson vart fødd kring 1560 og er blant dei første sikre brukarane vi kjenner namnet på frå Steinsvik, garden som ligg inst i Dalsfjorden. Steinsvika hadde truleg vore busett lenge, men vart første gong nemnd i skriftlege kjelder i 1596. Mons sat då som bonde på ein del av garden, saman med kona si Anne. Det var ikkje lett å drive jord i Steinsvika. Garden hadde tungvunne jorder, men folk kunne halde både kyr, sauer og geiter, og dei hadde tilgang til fisk og sjøressursar i fjorden. Truleg livnærte Mons seg med ein kombinasjon av jordbruk, dyrehald og fiske, slik bøndene i fjordbygdene alltid hadde gjort. I 1596 finn vi Mons nemnd i eit rettsdokument. Lensherre Laurits Kruse sende då eit brev for å hjelpe han i ein tvist mot futen Peder Hansson og ein Jakob Ervik, som hadde teke frå han ein part av garden. Vi kjenner ikkje utfallet av saka, men dokumentet viser at Mons var ein mann som stod på sitt og forsvarte retten til jorda han levde av. Mons og Anne fekk minst to søner som vi kjenner namnet på. Jon vart verande på Steinsvik og førte slekta vidare der. Peder gifta seg med Gislaug Torsteinsdotter frå Vassbakke, men døydde alt i 1606. Gjennom sonen Jon vart ætta vidareført på garden i fleire ledd.